korek 'kong bata

"Ang paghihintay, gaya ng buhay, ay mayroon ding hangganan. Pare-pareho tayong tao, pare-parehong..."

Wed, 22 May 2013 07:16:35 +0800

“

Ang paghihintay, gaya ng buhay, ay mayroon ding hangganan. Pare-pareho tayong tao, pare-parehong naiinip, pare-parehong nauubusan ng pasensya, at pare-parehong nanghihinayang. Kung may natatapon mang mga pagkakataon ngayon, palagay ko, sa dulo na natin yon mapapansin lalo’t wala na, kapag hindi na natin makita…

…kapag huli na ang lahat.

”

- depektib-detektib

Photo

Wed, 22 May 2013 07:12:02 +0800

ano ba naman yan.. Hindi ako makapag-blog ng bongga dahil kailangan magtrabaho muna bago...

Tue, 21 May 2013 07:42:20 +0800

ano ba naman yan.. Hindi ako makapag-blog ng bongga dahil kailangan magtrabaho muna bago makapag-blog. Hahaha..

"Tiningnan ko yung dalawang basong juice sa ibabaw ng table. Sabi ko sa sarili ko, “Unfair. Hindi..."

Mon, 20 May 2013 08:20:50 +0800

“Tiningnan ko yung dalawang basong juice sa ibabaw ng table. Sabi ko sa sarili ko, “Unfair. Hindi pantay ang pagkakahati.” Binawasan ko ang laman ng isa, inilipat ko sa kabila. Tapos yung isang baso naman ang napuno, kaya inilipat ko ulit ng dahan dahan sa kabila. Tapos inilipat ulit. Paulit ulit. Hindi pa din pantay. Eh di ininom ko na lang para walang problema. Uhaw na ako eh.
Sa isang relasyon, palaging may nagmamahal at may mas nagmamahal. Palaging may umiintindi at may mas umiintindi. Kahit kelan hindi yan naging pantay.
Saan mo ilalagay ang sobrang tubig sa baso niya kung puno din ng tubig ang baso mo? Kung pipilitin mong maging pantay yan, palagi na lang may masasayang. Maaaring matapon yung tubig sa baso o sa hindi sinasadyang pagkakataon, makahanap ka ng ibang basong pwede mong punuan maging pantay lang. May makapantay ka lang. Eh d sana nagbartending ka na lang.
Paano mo pupunuin ang kulang na tubig sa baso niya kung yung hawak mong baso ay kulang din? Sinadya yan para kayo mismo ang magpuno ng pagkukulang ng bawat isa. —-
Hindi mo kailangang sukatin kung sino ang mas nagmamahal o kung sino ang mas nasasaktan. Dahil kung ganun din lang, nakipagsyota ka na lang sana sa ruler. Dahil habang patuloy kayong nagsusukatan, palagi niyong makikita kung sino ang kulang at kung sino ang sobra. Magmahal ka lang. At kung nasasaktan ka, masaktan ka lang. Kung ganito lang sana kadali di ba?”

- AKO SI TUNAY NA PAG-IBIG: DALAWANG BASONG PAG-IBIG

psych-facts: The Johari window is a technique created by Joseph...

Mon, 20 May 2013 08:04:13 +0800

psych-facts:

The Johari window is a technique created by Joseph Luft and Harrington Ingham, used to help people better understand their relationship with self and others. It is used primarily in self-help groups and corporate settings as a heuristic exercise… read more. (submitted by eahxoxo)

Work work muna before anything else. Medyo matagal tagal din akong hindi nakapagganito kaya sulitin....

Mon, 20 May 2013 07:08:56 +0800

Work work muna before anything else. Medyo matagal tagal din akong hindi nakapagganito kaya sulitin. Hahaha..

Until next time ulit.! Back to reality, meaning walang internet. Kahit ganoon, tuloy pa rin ang...

Mon, 13 May 2013 19:07:15 +0800

Until next time ulit.! Back to reality, meaning walang internet. Kahit ganoon, tuloy pa rin ang buhay. Darating din ang panahon na babangon ako’t dudurugin ko sila at makakamit ko din ang kalangitan at bituwin.

Mas mukha akong daga.. Hahaha!

Mon, 13 May 2013 19:03:01 +0800

Mas mukha akong daga.. Hahaha!

Give a man a fish and you feed him for a day. Teach a man how to fish and you feed him for a...

Mon, 13 May 2013 18:08:18 +0800

Give a man a fish and you feed him for a day. Teach a man how to fish and you feed him for a lifetime.

Paulit ulit na natakbo sa isipan ko yan ngayon. Siguro nga nagkamali ako na nansanay na umasa sa akin at hindi ako nagbigay ng panahon para turuan siyang turuan ang sarili nila. Hindi naman sa lalayasan ko ang mga tao sa paligid ko pero paano na kung any moment ay inumin ko nga yung oitment dito na nakakalat sa bahay? Makakaya kaya nila?

Nakakalungkot lang din na kahit nakikita kong kaya na naman nila at marunong na para tulungan ang sarili nila ay bumabalik pa din para umasa. Ano ‘to? Lokohan? Ganoon ba nila ako kamahal para hindi pakawalan o sadyang sanay na silang umasa?

Hindi naman sa tinataboy ko sila pero kagaya din naman nila ako. Parang ikaw at ako. Wala tayo halos pinagkaiba, Kailangan ko din namang tulungan ang sarili ko at minsan, kahit anong pilit ko, ang nakukuha ko lang ay sapat para sa sarili ko. Gustuhin ko mang tumulong ay wala na din ako.

Hindi ako naging maramot at halos maibigay ko na ang lahat. Kadalasan ay mas inuuna ko pa nga sila at may mga panahon pa na masakit na ang magbigay pero ginagawa ko pa din. Mahal ko kasi. Ayon yung rason magpahanggang ngayon. Mahal ko kasi kaya ayaw kong maramdaman nila yung ganoon pero parang nasobrahan naman yung nagawa ko. Lahat talaga ng sobra bawal din.

Photo

Mon, 13 May 2013 16:32:22 +0800

My favorite scene.. Hay… (background music on: pusong...

Mon, 13 May 2013 16:30:16 +0800

My favorite scene.. Hay… (background music on: pusong bato)

Like everything in life. Darating talaga ang maximum threshold natin sa isang bagay. Even in love. Kahit gaano pa natin kamahal ang isang tao kung hindi ka naman niya kayang mahalin in return ay nakakasawa din.

Photo

Mon, 13 May 2013 16:26:57 +0800

Kamote, ang arte naman ngayon ng broadband. Ayaw gumana sa Mac, tiiis tiis tuloy ngayon sa laptop ng...

Mon, 13 May 2013 16:25:53 +0800

Kamote, ang arte naman ngayon ng broadband. Ayaw gumana sa Mac, tiiis tiis tuloy ngayon sa laptop ng pinsan ko. Shocks, nakakapraning na talaga ang buhay na ‘to. Pwede ko na bang inumin talaga yung oitment na nakakalat dito sa bahay. Suko na ‘ko. Lahat nalang.!

Meow.!?! Hahaha

Mon, 13 May 2013 00:12:54 +0800

Meow.!?! Hahaha

The perks of being a Night Diva

Sun, 12 May 2013 23:27:00 +0800

Pauwi na ako noong isang araw galing sa kung saang lugar na hindi ko sasabihin pero wala naman akong ginawang kababalaghan noong mga panahong ‘yon. Basta may pinuntahan lang ako. Gabi na noong pauwi na ako, ang unang plano ko ay maglakad nalang pauwi para makatipid ng pamasahe pero hindi na pwede dahil [1] bumaba ako sa ibang ruta na hindi ko naman dinadaanan kasi mas mapalapit yun at [2] mababa ang pamasahe ko kapag dun ako bumababa at higit sa lahat ay [3] madilim na kung itutuloy ko pa din ang paglalakad, marami pa namang masasamang elemento ang bumabalot sa kaibuturan ng puso ng tao pagsapit ng dilim.

Sa huli, nag-jeep nalang din ako pauwi. Nagcompute pa ako ng pamasahe kung sa malayo ako bababa at ituloy ang paglalakad o bababa ako sa mapalapit at sumakay nalang, sa ganoong level ng pagtitipid ang inabot ko. Parang yung commercial na “always check the label”. May isa akong kasabay na mataimtim din na nag-aabang ng jeep. May kadiliman doon sa pinag-aabangan ko dahil siguro nawalan na naman ng budget ang mga adik at pinagdiskitanhan ang mga bumbilya ng steet lamp. Noong una ay panatag pa ako sa pag-aantay pero pagtapos ng ilang minuto ay nawala din dahil iba ang galawan ni Kuya. Binata pa siya. Hindi naman nagkakalayo ang katawan namin kaya inisip ko na kung sakali man na may sumapi sa kanya ay madali ko siyang maka-karate chop.! Buti nalang at hindi din nagtagal ang pag-aantay naming dalawa ng jeep. At sakto pa na parehong jeep kami sumakay. No choice, hindi na ‘ko pwedeng umarte pa dahil kaunti nalang ang nadaan na jeep.

Sa tabi siya ng driver umupo at ako naman ay pumwesto sa likuran ng driver. To make the long story short, friendly si Kuya kay Manong Driver. Sa takbo ng pag-uusap nila na hinding hindi ko naman maiiwasang marinig dahil nga sa pwesto kong halos amuyin ko na ang batok ni Manong Driver, lumabas na si Kuya ay isang lalaking nakikipaglaro sa dilim. Sa duda ko, tinitigan kong mabuti ang itsura ni Kuya, just to be sure kung may alas ba siya sa pakikipaglaro niya sa dilim pero isang malaking pagkadismaya ang bumungad sa aking paghahanap. Ok, hindi naman din kaaya-aya ang itsura kong mala-iguana level pero hindi naman ganoon pasado si Kuya sa Star Circle Quest, PBB teens, Starstruck o kung ano pa mang reality-artista-in-the-making-contest. Ang katagang naiwan sa aking isipan ay—Iba pa din talaga ang dating kapag makinis ka. Ganon.

Oh well, ano pa ba ang magagawa ko. Sa paraan ng paguusap nila ni Kuya Driver ay parang proud pa si Kuya sa kanyang dating propesyon. Dati, dahil retirado na siya at inaalala nalang niya ang nakaraan niyang trabaho dahil napadaan kami sa Red District ng Manila. Malaki din pala talaga ang kita sa ganoong klase ng trabaho. Malaki ang panghihinayang niya sa pagsasara ng club nila. Sa isang gabi ay parang pang-dalawang araw na ng regular na empleyado. May inggit naman akong naramdaman sa sinabi niyang iyon. Ang kadalasan lang nilang ginagawa ay mambola ng customer and poof… 400 na agad.! Instant money. Pero syempre may mga bagay na hindi mo gustong gawin pero gagawin mo at may mga dapat kang isakripisyo.

Hay buhay, ka-level ko na ngayon si Cinderella na may expiration lang ang kaligayahan. Hanggang...

Sun, 12 May 2013 22:17:32 +0800

Hay buhay, ka-level ko na ngayon si Cinderella na may expiration lang ang kaligayahan. Hanggang bukas lang ang internet connection ko at exactly 7:30pm. Kamote. I’m so poor na talaga. Me na talaga. Pero kahit na ganoon. Good Vibes lang. Ang hirap magmukmok sa kalungkutan, nakakapanget.

Nakakabaliw lang yung ganito yung wala kang magawa at palagi mo nalang iisipin yung isang bagay na...

Sun, 12 May 2013 20:17:03 +0800

Nakakabaliw lang yung ganito yung wala kang magawa at palagi mo nalang iisipin yung isang bagay na hindi mo naman pala talaga makukuha. Kahit ilang beses mo nang tinangkang kamtin yung bagay na yun. Kahit na gawin mo na ang lahat pero wala pa din. You don’t deserve such thing. What a loser. Hahaha.

E ano pa nga ba ang gagawin e di pack-up na. Hanap hanap nalang ng bagay na mas deserving sa iyo. Minsan kasi paraan lang ‘yon ng tadhana para sabihin na hindi para sa iyo yung bagay na hinahangad mo. Hindi pa ba ovious sa simula pa lang? Char. Pero bago ka sumuko, isipin mo muna yung mga bagay na ginawa mo na bago mo masabing pack-up na.

May mga turning point bago mo masabing ayawan na, itigil na natin itong kahibangan na ‘to.

Nasa dulo ka na ng bangin at isang hakbang nalang ay buhay mo na ang kapalit. Hindi masamang habulin ang paru-paro na may dala ng kaligaiyahan mo pero kung lumipad na siya doon sa dulo ng bangin ay huwag mo nang habulin, pero kung handa kang mamatay para doon sige, nasa iyo ang desisyon.
Naubos na ang lahat ng meron ka at nasaid mo na ang balon. Give untill it hurts sabi nga ni Mother Theresa pero kung napiga mo na lahat ng pawis mo at kulang nalang ay ialay mo ang kaluluwa mo sa masama ay hindi naman masamang tumugil at sabihing ayawan na. Ano nga’t nakuha mo ang gusto mo pero sa masamang paraan naman.
Inikot mo na ang mundo’t nagsuot ka na sa lahat ng eskinita’t tulayan at ipinagtanong na sa lahat ng kakilala’t hindi kakilala kung saan makikita ang kasiyahan mo pero wala silang maibigay na sagot sa iyo. Baka hindi lang talaga para sa iyo yung bagay na yun, tadhana na ang gumawa ng paraan. Dahil kung ayaw may dahilan at kung gusto may paraan pero lahat ng paraan ay nagawa na, may dahilan kaya ayaw magpakita.

Sabihin na nating nakuha mo na nga ang gusto mo. Halika magpa-party tayo! Talon mataas, sigaw malakas at saboy confetti. Sa wakas nakamit mo na yung gusto mo pero kung hindi para sa iyo, madali din yan mawawala. Depende nalang kung gaano katindi ang pagkagusto mo para gawin ang lahat para lang manatili sayo yang bagay na yan.

Hindi siguro sapat yung inaakala kong pagsagip ng isang yakap para hilumin yung sugat na matagal ko...

Sun, 12 May 2013 20:15:28 +0800

Hindi siguro sapat yung inaakala kong pagsagip ng isang yakap para hilumin yung sugat na matagal ko nang kinukubli. Meron pa ding ibang mga bagay na hindi nakayang saluhin ng yakap na iyon. Isa na siguro yung pagkadismaya ko sa mga taong nananamantala sa kahinaan ng iba. Mga taong mapanggamit at uportunista. Hindi lang pagkadismaya ang nararamdaman sa kanila kundi galit.

Siguro dahil hindi ko naipaglaban ang sarili ko noong mga panahong iyon. Aminado akong mahina ako at wala akong nagawa para ipagtanggol ang sarili pero ang makita ko na nagagawa ito sa ibang tao ay parang isang mista ng apoy na nagpapasiklab sa kamulatan ko. Kung naging matapang lang sana ako noong mga panahong iyon para ipaglaban ang sarili, ano kaya ako ngayon? Mawawala kaya yung galit na nararamdaman ko sa mga ganoong klase ng tao o mas higit pa yung poot na meron ako sa kanila?

Noon ko pa yun napapansin. Kahit sa mga palabas ganoon din yung nakikita ko, ganoon din kasi yung...

Sun, 12 May 2013 20:14:28 +0800

Noon ko pa yun napapansin. Kahit sa mga palabas ganoon din yung nakikita ko, ganoon din kasi yung palaging nagiging set-up kahit sa tunay na buhay (kung may pekeng buhay man). Hindi ko alam kung may teorya doon o sinasadya talaga ng buhay na maging ganoon yun. Anyway, ang dami ko lang segway. Tinutukoy ko ay yung pagiging hindi balanse ng career sa love life. Kailangan ba talagang mag-suffer ang isang aspeto para mabigyang daan sa isa? Ano yun, give and take sila sa buhay ng tao? Parang Law of Water Displacement lang ang peg? Hindi pwedeng pagsabayin yung dalawang yan. Takte, ang hirap o dahil baguhan lang ako kaya ako nahihirapan akong pagsabayin? Baka naman may equation na pwedeng gamitin para pupwedeng pagsabayin ang dalawa nang walang lalamang o hihigit sa isang factor. Kaso hindi ako ganoon kagaling sa math. Bakit naman kasi hindi itinuro yan noong nag-aaral pa ako, wala man lang practical lesson o laboratory lesson para doon. Sa totoong buhay pa naman, trial and error ang kalimitang paraan kaya malalaman mo nalang na mali ka kapag huli na ang lahat at kailangan mo na itong ulitin muli sa umpisa. Ok let’s begin at the top. Again.

Magulo akong kausap. Madami pa daw akong sinasabi at hindi direct to the point kung sumagot. Madami...

Sun, 12 May 2013 20:12:18 +0800

Magulo akong kausap. Madami pa daw akong sinasabi at hindi direct to the point kung sumagot. Madami pa daw akong paligoy ligoy at hindi nalang sagutin ang tanong. Ewan ko, siguro naging ugali ko na ang magbigay ng mga posibleng sagot sa mga tinatanong sa akin. Hindi ako makasagot ng impromptu, siguro kaya hindi din ako naisali sa mga quiz bee dahil baka mag-bigay pa ako ng dahilan kung bakit ayun ang sagot ko at tuluyan nalang nila akong i-disqualified dahil sa pagiging madaldal ko. Madami nga daw kasing akong dada sa buhay.

Masama ba yun? Masama bang magbigay ng mga dahilan? Masama na bang pangatwiranan ang mga sinasabi o di kaya naman ay magbigay ng dagdag opinyon sa mga bagay bagay? Nakasanayan ko nalang siguro ang ganoong ugali. Sorry naman.